وَلَقَدْ هَمَّتْ بِهِ وَهَمَّ بِهَا لَوْلَا أَنْ رَأَىٰ بُرْهَانَ رَبِّهِ كَذَٰلِكَ لِنَصْرِفَ عَنْهُ السُّوءَ وَالْفَحْشَاءَ ۚ إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَ

نظر ابن حاجب درباره قرائات و پاسخ آیت الله خویی

قرآن، واحد است و از جانب (خدای) واحد نازل شده است و اما اختلاف، از ناحیه راویان پیدا میشود».همچنین، فضیل بن یسار به امام صادق ع عرض میکند که مردم می

ابن داوود و علامه حلی، هر دو شاگرد احمد بن طاووس بودهاند؛ از این رو، در آثارشان مشابهتهایی دیده میشود؛ به طوری که ممکن است گفته شود یکی، از دیگری اقتباس کرده است. با وجود این، تفاوتهای این دو کتاب از این قرار است:1. رجال علامه نیز همانند رجال ابن داوود، به دو قسم ترتیب یافته است؛ لکن علامه اسامی کسانی را در قسم اول آورده، که به روایتشان عمل شده و ممدوح دانسته شدهاند و در قسم دوم، کسانی را ذکر کرده که به روایتشان عمل نشده و جرح شدهاند. برخلاف علامه، ابن داوود در قسم اول، کسانی را که کمترین مدح دربارهشان آمده، ذکر کرده است؛ گرچه به خبر آنان عمل نشده و بسیار مذمت شده باشند و در قسم دوم هم کسانی را که کمترین ذمّ در موردشان آمده، ذکر کرده است؛ اگر چه اوثق ثقات بوده باشند.2. معمولاً برخی راویان، مورد اختلاف علمای رجال قرار میگیرند: عدهای، آنها را قابل اعتماد میدانند و عدهای مورد اعتماد نمیدانند. یکی از تفاوتهای «رجال» ابن داوود با «رجال» علامه حلی، مربوط به این گونه راویان است. علامه، چنین افرادی را در هر دو قسم نیاورده است؛ بلکه یا جانب مدح را ترجیح داده و در قسم اول آورده و یا جانب ذم را ترجیح داده و یا متوقف شده که در این صورت، او را در قسم دوم ذکر کرده است. اما ابن داوود، این راویان را، یک بار به اعتبار مدح در قسم اول و بار دیگر به اعتبار ذمّ، در قسم دوم ذکر کرده است.

اعجاز علمی قرآن آن است که نکته علمی که در موردش ادعای اعجاز شده، به روشنی از آیه فهمیده شود و دال بر رازگویی علمیباشد؛ یعنی از اخبار غیبی بوده و در زمان نزول قرآن، آن مسئله مطرح نبوده و بعدها کشف شود. دکتر محمد طاهر القادری از علمای برجسته اهل سنت پاکستان در آثار خویش به تفسیر علمی آیات قرآن پرداخته است. از دیدگاه ایشان نظرات قرآن با علم روز، هماهنگ و جامعیت قرآن در همه زمینه هاست؛ لذا تمام علوم و فنون در قرآن وجود دارد. در نوشتار حاضر بعد از بررسی دیدگاه ایشان در تفسیر علمی، یازده مورد از تفاسیر علمی ایشان در حوزه علوم طبیعی بررسی و نقد شده است. با توجه به شرایط اعجاز علمی، موارد صحیحی که ایشان در ارتباط مطالب علمی قرآن بیان کرده اند، بحث حرکات خورشید است و مطالب ایشان پیرامون با انفجار بزرگ، مراحل شش گانه خلقت، گسترش جهان، آسمان های هفت گانه، تاریک شدن ستارگان و نور ماه، از شگفتی های علمی قرآن می باشند. مطالب مربوط به سیاه چاله، سیاره، سفر به ماه، بیضوی شکل بودن زمین، از موارد غیرصحیح در دیدگاه ایشان که تطبیق و تحمیل نظریات علمى بر قرآن می باشد.کلیدواژگان: قرآن، محمد طاهر القادری، تفسیر علمی، کیهانشناسی.نویسندگان:محمدعلی رضایی اصفهانی ,محمدنظیر عرفانیدو فصلنامه قرآن و علم - شماره 20, دوره یازدهم، بهار و تابستان 1396.http://media.farsnews.com/media/Uploaded/Files/Documents/1396

آیه 13 سوره انفالذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ شَاقُّوا اللَّهَ">اللَّهَ وَرَسُولَهُ ۚ وَمَنْ يُشَاقِقِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَإِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ(آیه 13)- بعد از همه گفتگوها برای این که کسی این فرمانهای شدید و دستورات قاطع و کوبنده را بر خلاف آیین جوانمردی و رحم و انصاف تصور نکند، میفرماید: اینها استحقاق چنین چیزی را دارند «زیرا آنان از در عداوت و دشمنی و عصیان و گردنکشی در برابر خدا و پیامبرش درآمدند»لِکَ بِأَنَّهُمْ شَاقُّوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ).گفته میشود، «و هر کس از در مخالفت و دشمنی با خدا و پیامبرش درآید (گرفتار مجازات دردناک در دنیا و آخرت خواهد شد) زیرا خداوند (همان گونه که رحمتش وسیع و بیانتهاست) مجازاتش شدید و دردناک است»َ مَنْ یُشاقِقِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَإِنَّ اللَّهَ شَدِیدُ الْعِقابِ)موضوعات مرتبط: تفسیربرچسبها: تفسیر , تفسیر قرآن , علوم قرآن و حدیث , وبلاگ علوم قرآن و حدیث

وَلَن يُؤَخِّرَ اللَّهُ نَفْسًا إِذَا جَاءَ أَجَلُهَا ۚ وَاللَّهُ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ(وَلَنْ يُؤَخِّرَ) الواو حرف استئناف ومضارع منصوب بلن (اللَّهُ) لفظ الجلالة فاعل (نَفْساً) مفعول به والجملة استئنافية لا محل لها (إِذا جاءَ أَجَلُها) ظرف زمان وماض وفاعله والجملة في محل جر بالإضافة (وَاللَّهُ خَبِيرٌ) مبتدأ وخبره والجملة حال (بِما) متعلقان بخبير (تَعْمَلُونَ) مضارع وفاعله والجملة صلة.موضوعات مرتبط: تفسیربرچسبها: تفسیر , تفسیر قرآن

الرسالة المستطرفة لبيان مشهور كتب السنة المشرفة محمد بن جعفر بن إدريس الحسني الكتانيعنوان الكتاب: الرسالة المستطرفة لبيان مشهور كتب السنة المشرفة المؤلف: محمد بن جعفر بن إدريس الحسني الكتاني المحقق: محمد المنتصر بن محمد الزمزمي بن محمد جعفر الكتاني حالة الفهرسة: غير مفهرس الناشر: دار البشائر الإسلامية سنة النشر: 1414 - 1993 عدد المجلدات: 1 رقم الطبعة: 5 عدد الصفحات: 384 الحجم (بالميجا): 5http://ia341320.us.archive.org/1/items/waq12695/12695.pdfموضوعات مرتبط: علوم قرآن و حدیث ، حدیثبرچسبها: تحميل , الرسالة المستطرفة لبيان مشهور كتب السنة المشرفة , محمد بن جعفر بن إدريس الحسني الكتاني

منشأ اين نامگذاری، روايتى نبوى است كه حضرت محمد(صلى الله عليه وآله) فرموده اند: «بُعثت بالحنيفيةِ السمحة السهلة»[1]; كه در اين حديث، كلمه ى الحنيفية از ريشه ى حَنَف، به معناى استقامت و راستى است و حنيف به مسلمانى مى گويند كه به دين مستقيم تمايل داشته باشد و شريعت حنفيه، شريعتى است كه مستقيم بوده و از باطل به سمت حق ميل مى كند.[2]بنا بر اين، معناى حديث شريف اين است كه من شريعتى آورده ام كه در عين اين كه مستقيم است و باطلى در آن راه ندارد، راحت و آسان هم هست. ممكن است برخى با استفاده از اين روايت، اسلام را مطلقاً دين تساهل و تسامح معرفى نمايند; امّا بايد توجّه داشت كه تساهل در فرهنگ غرب ـ با توجّه به مبانى نظرى آن ـ به معناى عدم مداخله در عقايد و رفتار ديگران است و تنها حدّ مجاز آن اين است كه اين عقايد يا رفتار، آسيب و زيانى براى جامعه داشته باشد. بر اين اساس، كارهايى مثل خودكشى، اعتياد، فساد اخلاقى و ... مادامى كه ضررى براى ديگران نداشته باشد، بايد مورد تساهل قرار گيرد; امّا در منطق اسلام كه ملاك درستى كارها، موافقت و مطابقت آنها با حق است و هر فرد به منزله ى همه ى انسان هاست، هيچ كس نبايد نسبت به عقايد و رفتار ديگران بى تفاوت باشد و فقط زيان و ضرر خود را ملاك بداند. امر به معروف و نهى از منكر در اسلام بيانگر اين است كه اوّلا، معروف و منكر وجود دارند و امورى عينى و مشترك و شناخت پذي

ادغام ، در صورت متحرک بودن هر دو حرف را ادغام کبیر گویند.تعریف «ادغام کبیر» در مقابل « ادغام صغیر » و در جایی است که مدغم و مدغم فیه هردو متحرک باشند. برای تحقق شرایط ادغام، مدغم را ساکن، و مدغم فیه را در آن ادغام میکنیم؛ مانند: تامروننی --> تامرونی. چون در این نوع ادغام - برخلاف ادغام صغیر- بیشتر از یک عمل (ساکن شدن مدغم) صورت میگیرد، آن را «ادغام کبیر» گویند. انواع ادغام کبیر ادغام کبیر دو گونه است: ۱. مدغم و مدغم فیه متماثل و در یک کلمهاند. در این صورت، ادغام لازم است؛ مانند:مدد --> مد. این مورد در رسم الخط نیز به صورت ادغام نوشته میشود.۲. مدغم و مدغم فیه در دو کلمه واقع شدهاند؛ مانند:«سیقول لک» و «یعلم ما». در این مورد، ترک ادغام بهتر دانسته شده است.سیوطی در بیان سبب نام گذاری این قسم ادغام به ادغام کبیر وجوهی ذکر کرده است، مثل: کثرت وقوع آن؛ نقش آن در ساکن کردن حرف متحرک قبل از ادغام؛ صعوبت این نوع ادغام. [۱] [۲] [۳] پانویس۱. سیوطی، عبد الرحمان بن ابی بکر، الاتقان فی علوم القرآن، ج۱، ص۳۲۳. ۲. جمزوری، سلیمان، معالم التجوید الجدید، ص۵۶.۳. نصر، عطیه قابل، غایة المرید فی علم التجوید، ص۵۸. منبعفرهنگنامه علوم قرآنی، برگرفته از مقاله «ادغام کبیر». موضوعات مرتبط: علوم قرآن و حدیث ، علوم قرآن برچسبها: ادغام کبیر , ادغام صغیر , علوم قرآن و حدیث , علوم قرآنی , علوم قرآن

حَوّی، سعید، حَوّی، سعید، مفسر قرآن و از رهبران اخوانالمسلمین در سوریه بود.شناخت اجمالی در ۱۳۱۴ش/ ۱۹۳۵ در محله فقیرنشین علیلیات در حماه متولد شد.مادرش را در خردسالی از دست داد و پدرش، محمد دیب، نیز به اتهام قتل متواری و سپس زندانی شد.از اینرو سعید کودکی را تحت کفالت عمو و مادربزرگش گذراند. [۱]مادربزرگ سعید نخست او را نزد معلم قرآن و سپس به مدرسه ابتدایی فرستاد، ولی پدرش پس از آزادی از زندان، او را از رفتن به مدرسه بازداشت تا کمک کارش باشد.پدرش عمدهفروش محصولات کشاورزی بود و از سعید برای حساب و کتاب معاملات کمک میگرفت و بدین ترتیب سعید خواندن و نوشتن و ریاضیات را فراگرفت.او در یازده سالگی به مدرسه شبانه رفت و تحصیلات ابتدایی خود را کامل کرد.سعید از کودکی شیفته مطالعه بود و همین امر او را در نگارش توانمند ساخت.در دبیرستان به همراه برخی از دوستانش به حفظ و تلاوت قرآن پرداخت به طوری که در پایان دوره دبیرستان بیشتر قرآن را حفظ بود. [۲] [۳] [۴] [۵] تدوین دیدگاههای دینی و اعتقادی محمد حامد (متوفی ۱۳۴۸ش/۱۹۶۹)، شیخ صوفی طریقه نقشبندی ، مفتی و خطیب شهر حماه و از پایهگذاران اخوانالمسلمین در این شهر، معلمِ تعلیمات اسلامی در دبیرستانِ سعید بود. [۶] [۷]این آشناییبه رابطه بیشتر و شرکت وی در جلسات دینی شیخ در مسجدجامع سلطان انجامید.شیخ حامد در تکوین دیدگاههای دینی و اعتقادی سعید بسیار نقش

ابوالقاسم سعد بن عبدالله اشعری قمی از محدثان شیعه در قرن سوم هجری بود. وی مدتی در بغداد سکونت داشت اما احتمالا اقامت دائمیاش در قم بوده است. سعد اشعری دوران امامت امام حسن عسکری (ع) و دوران غیبت صغری و حضرت صاحب الزمان(عج) را درک کرد.خاندان سعد از خاندان اشعری به شمار میرود. خاندانی که نیای بزرگش به «مالک بن عامر» میرسد. از این خاندان، بزرگان و فقیهان نام آوری پا به عرصه جهان گذاشته که «سعد بن عبدالله اشعری» یکی از آنان است. اساتید سعد بن عبدالله استادان متعددی داشته است که عبارتند از: ابو علی حسن بن عرفه عبدی بغدادی (متوفی ۲۵۷ ق): ادیب و محدث و صاحب آثاری در حدیث و برخی علوم دیگر از جمله کتاب «الجزء» است. وی در سال ۲۵۷ در سامراء درگذشت. ابو جعفر محمد بن عبدالملک دقیقی واسطی (متوفی ۲۶۶ ق): او ساکن بغداد بود. ابو حاتم محمد بن ادریس رازی (متوفی ۲۷۷ق): آثاری از وی در زمینههای تفسیر و فقه بر جای مانده است.[۱] ابو مقاتل سیل دیلمی (نقیب ری): او راوی از امام هادی (ع) و مؤلف کتاب «الاحتجاج فی الامامة» مشتمل بر حدیث و بحثهای کلامی است. ابومقاتل ضریر: از شاعران بزرگ عصر خود بود. او قصیده مشهور ری را درباره حسن بن زید که در طبرستان قیام کرد و به حکومت رسید سرود. احمد بن محمد بن خالد برقیعلی بن مهزیارابراهیم بن مهزیارابو ایوب مکیتعداد محدثانی که سعد اشعری از آنان روایت نقل کرده به بیش از